Bazı adresler sadece bir coğrafi konumu değil, bir dönemin kaderini tarif eder. "Posta Kutusu 213 Diyarbakır", işte böyle bir adresti.

12 Eylül 1980 darbesinin ardından kurulan ve Türkiye'nin en derin toplumsal travmasının merkez üssü haline gelen Diyarbakır 5 No'lu Cezaevi'nin dış dünyayla kurduğu tek, kırılgan bağdı. Bu kutuya umut dolu mektuplar düştü; bu kutudan ise sadece sansürün süzgecinden geçen kelimeler çıkabildi. Çığlıklar ve hakikat ise o taş duvarların ardında kilitli kaldı.

Gençlik yıllarında o demir kapıdan içeri "bir sanık" olarak giren ve ağır bedeller ödeyen Orhan Miroğlu, yıllar sonra o koridorlara bir kurban olarak değil; yazan ve yöneten bir anlatıcı olarak geri dönüyor.